ხო ბევრი თქმულა მათ ბრძოლის შესახებ, მაგრამ აქ ამაზე არ მინდა საუბარი. აქ სხვა რამეს მინდა შევეხო..
მამა და შვილი… რაღაც სხვანაირი გრძნობაა… უფრო ღრმა და მორიდებული, უფრო შორი და უთქმელი ვიდრე დედა-შვილის სიყვარული…
ხო მე მამაც მყავს და მამაც ვარ… ძალიან დიდხანს ვერ ვაცნობიერებდი მამა რომ გავხდი, ვერ ვიგრძენი, რომ მამა ვიყავი… რაღაც უცნაური შეგრძნებაა… ქალი ეგრევე გრძნობს თავის დედობას, თავისი თავის საჭიროებას, მამებს კი ეს გაცილებით გვინა მოსდით… მე პირველად მაშინ ვიგრძენი მამობა როცა ჩემი ატირებული ლილუ ჩამეხუტა და ხელი მომხვია… არადა მისი დაბადებიდან 8-9 თვე იყო გასული…
სულ სხვა მამის და შვილის დამოკიდებულება… ოტეც ვიწ ეტა პრიმერ პადრაჟანია… სულ სხვა გრძნებებია, დედით ამაყობ ადამიანი, მაგრამ მამით ამაყობას სხვანაირი ელფერი აქვს… მამამ ნაკლები იცის შვილის შესახებ … ნაკლები შეხებაა აქვს, მაგრამ სწორედ ეს მოწიწება და სიშორეა მომხიბლავი მამაშვილურ ურთიერთობაში…. ხო რეიზა ვიბოდიალე ამდენი… ალბათ მამაჩემი მომენატრა ბლინ…
By budzgunia
By budzgunia
By budzgunia
By budzgunia
By budzgunia
By budzgunia
January 6, 2008 at 9:51 pm
ხშირად დედებიც ვერ გრძნობენ btw
September 29, 2011 at 8:03 am