მომიარა გუშინ ხოდა….

პირველად რომ გნახე ვერ შეგამჩნიე..
ჩვეულებრივი რიგით ადამიანად მიგიღე და თურმე რა მელოდა…
დიდხანს… ალაბთ სადღაც ერთი წელი თითქმის ყოველდღე ვხედავდით ერთმანეთს
მაგრამ მე ჩემი ცხოვრებით ვცხოვრობდი შენ შენი ცხოვრებით …არაფერი გარდა ნაცნობობის არ გვაკავშირებდა ვერც კი გამჩნევდი.. ვერც კი ვამჩნევდი შენს სათუთ თვალებს ..
ასე გადიოდა დრო შენი ისევ ნაცრისფად დადიოდი აქეთ იქეთ, ჩემგან დაუნახავი და შეუმჩნეველი..
მახსოვს პირველად როდის დაგინახე …… .მახსოვს პირველად როდის გამაჟრიალა.. 5 სეტემბერი იყო.. მაშინ შეგამჩნიე დაახლოებით ერთი წელი იყო გასაული მას შემდეგ რაც შენ გიცნობდი… ერთი წელი დამჭირდა იმისთვის რომ დამენახე და შემემჩნიე… თუმცა რაღაც მიმალიოტნი გრძნობაა იყო არ მძაფრი და შემძვრელი მხოლოდ იმ დღით შემოიფარგლა
ისევ ჩვეულ რიტმში გაგრძელდა ჩემი ცხოვრება იმ განსხვავებით რომ ხანდახან თვალი გამომეპარებოდა ხოლმე შენსკენ იცი პირველად როდის გიგრძენი..?
სვეტიცხოვლობას ……
ხო გიგრძენი… მაშინ როცა შენ არ იყავი იქ და ჩემთვის ძალიან უცნაურმა და აქმდე შეუცნობელმა გრძნობამ შემიპყრო.. მინდოდა რომ ყოფილიყავი იქ სადაც მე ვიყავი.
პირველად მაშინ შევიგრძენი რა წარმოადგენდა გრძნობა.. და შეგრძნება იმისა რომ გინდა ვიღაც კონკრეტული ადამიანი შენთან შენსშორიახლოს იყვეს
ის დღე იყო და ის დღე ჩემი ცხოვრება შეიცვალა ..

უკვე ისე უგრძნობლად ვეღარ გიყურებდი…

სულ მინოდოდა შენს შორიახლოსვყოფილიყავი შენ გაბრწყინებული თვალებში ჩავფლილიყავი
ხო შემიყვარდი … შემიყვარდი ის როგორც არავის არავინ არ ყვარებია
შემიყვარდი სიცოცხლეზე და ჩემს თავზე მეტად იმაზე მეტად ვიდრე ამის წარმოდგენა ვინმეს შეუძლია
მინდოდა შენი სურვილების, კაპრიზების და ოცნებების ასრულებაში გამელია ჩემი ნაგავი ცხოვრება… მომეარა და მომევლო შენთვის.. მეზრუნა შენზე..შენი საყრდენი და პირველი ნახევარი გამხვდარიყავ… პროსტა ხაწელ ზა ტაბოი უხაჟივაწ ..
ყოველ დილით შენი სახე და ღიმილი მეხილა
შენი ხმა გამეგო , მინოდოდა შენს სიამონვებაში დამელია სული და ამ ყველაფრისთვის მხოლოდ შენი გაღიმებული სახე მჭირდებოდა
შენი სათუთი გამოხედვა
მიყვარდი …
ძალიან მიყვარდი..
უკვე აღარ ეტეოდეა ჩემში ეს სიყვარული და გარეთ გამოსვლას ლამობდა
ისიც კი მიყვარდა რომ მივყვარდი….
და ამ ყვლეაფერმა ამოფეთქა …
აგანერვიულე ალბათ…
დაგაბნიე…
არ მოელოდი…
უბედნიერესი ადამიანი ვიყავით მხოლოდ იმით, რომ გრძნობდი იმას რომ მიყვარდი
მაგრამ ძალიან ხანმოკლე იყო ჩემი ბედნიერება …
ერთ დღესაც შეგძულდი და შეგზიზღდი….
და ეს მხოლდო სიტყვები და წინადადების შესალამაზებილი ფრაზები არ იყო, რეალურად ვგრძნობდი იმას რომ გეზიზღებოდი და ჩემი დანახვა არ შეგეძლო
ძნელია ალბათ როცა შენს სიყვარულს სიყვარულით არ პასუხობენ
მაგრამ სიძნელე არ შეიძლება უწოდო ამას ს, ვერც ტკივილს დაარქმევ ..
ეს რაღაც აღმატებული და შემძრწუნებელია..
უსაშინელესი შეგრძნება იმის გააზრება რომ ადამინი რომელიც შენ სიცოხლეზე მეტად გიყვარს , ა მას უბრალოდ ძულხარ არ ვიცი არ შემიძლია ამ ტკივილის აღწერა
ასე ერთადერთხელ ცხოვრებაში ჩემი გრძნობა წრფელი და უმანკო იყო და ისიც ეგრევე დაასამარე
ზაკონ პოდლოსწი ბლიად
შენდა გაუაზრებლად ყოველგვარი ადამიანური და ნაზი მოკალი ჩემ ცხოვრებაში ამით
ყველანირი სითბო და ალერსი
დიდი დრო გავიდა მას შემდეგ
დაგივიწყეეე? ..
ვერა ხანდახან ისე შემძრწუნავს შენი დანახვა რომ ცუდად ხვდები
ყოველთვის ასე მემართებოდა იმ ღამემდე…
ღამემდ როცა ჩემთან აივანზე გავათენეთ
მაშინ პრიველად და უკანსკნელად ვიგრძენი შენგან სითბო… გულითადი ჩახუტებ და ჩემზე დაყრდნობა..
შენი ცრემლებიც ვიხილე და მომღიმარი სახეც..
შენი ტუჩებიც და ისიც როგორი გრძნობითაც მეხუტებოდი
ჩემს მკერდში ქვითინებდი ამაზე მეტი მე არაფერი არ მინდოდა
ვიყავი ერთი ღმერთისგან დავიწყებული ადამიანი, ადამიანი რომელმაც ერთ ღმერთისგან დავიწყებული ღამე გაატარა აივანზე ადამიანთან რომელიც ერთ დროს სიცოცხლეზე მეტად უყვარდა …
ამის მერე თითქოს დაგივიწყე და ამოგიღე გულიდან მაგრამ ახლაც ხანდახან გამიელვებ როცა დაგინახავ ისევ ბჟჟებით ამევსება მუცელი ისევ ვიბნევი და მიფრიალებს გული მაგრამ სულ ცოტა ხანი გრძელდება ეს ყველაფერი რადგან ტკივილი და ბრაზი იკავებს ჩემს გულს და შიში იმისა რომ ისევ ისე მეტკინება როგორც პირველად

მიყვარდი
სიცოცხლეზე მეტად
მაგრამ ღმერთებმა ჩვენ სხვადსხვა პლანეტური ბილიკები დაგვიბედეს )))
მე ძალიან ბევრი დავკარგე
მაგრამ შენც…. შენც დაკარგე
ადამინი რომელსაც ისე უყვარდი როგორც ვერავინ ვერ შეგიყვარებს…

ვიცი ამას შენ ვერსადროს ნახავ და ვერ გაიგებ
რადგან ამდენი ძალა არ მაქ რომ ეს გითხრა

მიყვარდი

ხო მთავარი დამივიწყდა არასდროს არ მითქვია და ეხლა გეტყვი
დიდი მადლობა იმ ღამისთვის