ყველაფერი უფერულდება, კვდება და კარგავს მიმზიდველობას, აღმაფრენას, თრთოლვას , სილამაზეს… და ბჟჟებს… არ ვიცი ბევრი რაღაც მაქვს სათქმელი და ვერაფერს ვამბობ… ალბათ ჯობია რაღაც მაშინ დამთავრდეს როცა ლამაზია და კარგია, განსაკუთრებით ურთიერთობა… მაშინ როცა არ გწყდება არაფერზე გული … არ გტკივა არაფერი, არ გაბრაზებს … მხოლოდ დადებითი ემოციით ხარ დამუხტული ჯერ კიდევ გიხარია … ხო ალბათ ასე ჯობია დამთავრება. ალბათ ჯობია მაშინ დაამთავრო როცა თამამად შეგიძლია თქვა.. წამო შეჩერდი, მე ბედნიერი ვარ… მაშინ როცა ჯერ კიდევ მონუსხული თვალებით გიყურებენ… მაშინ როცა ჯერ კიდევ კოცნაზე გული უჩქარდებათ… მაშინ როცა… გაღმებული სახით გახსენდება განვლილი წამები.. მაშინ როცა გაღიმებული სახით ისმენ მის სულოლბას… მაშინ როცა გიჟურად გინდა…
ზოგი ურთიერთობას წლები აგრძელებ… ზოგს დღეები… ზოგსე თვეები… ხო მქონია ცხოვრებაში სვით დისემბერი… წლების წინ.. მერე ბედნიერი წლები… უზომოდ ბედნიერი… და ეხლა სვით ჯულაი მქონდა… ყველაფერი ჯულაიმდე დიდი ხნით ადრე დაიწყო… ულაითესი ფლირტით რომელიც 7 თვე გაგრაძელდა… ალბათ 7 თვე ფლირტის მერე ჯასთ სექსი შეუძლებელია … ჯასთ სექსმა ამოყარა ყველაფერი… თავდაყირა დაყენაა გეგმები, ჩვევები, მისიწრაფებები… და 18 წლის ღლაპივით შევტოპე … შევტოპე ისევ ბჟჟებში ისევ უწი პუწიში და ისევ ახალგაზრდობაში… და იმ დავიწყებულ სამყაროში რომელიც ასე ტკვბილია… თან ორივემ… რატომ შევტოპეთ … ალბათ იმიტომ რომ ერთმანეთს იმას ვაძლევდით რაც გვჭირდებოდა… ორივეს გვჭირდებოდა სიიჟებით გაზავებული სინაზე… იმას ზრუნვა, მე ის რომ მეზრუნა … იმას იმის შეგრძენბა რომ არა გავეკიდებოდი, მე კიდე იმის შეგრძნება რომ გაიქცეოდა… და მივიღეთ ეს ყველაფერი ერთმანეთისგან…
მომენატრება? მოვენატრები? მე ის დრო მომენატრება ის წამები და წუთები… იმასაც მოენატრება… დრო ყველაფერს კურნავსო ამბობენ, მაგრამ ცდებიან. დრო არაფერს არ კურნავს… დრო ტკივილგამყუჩებელივთაა… უბრალოდ გაჩვევს … და აღარ გიჭირს…
დიახ დავამთავრე ეს ყველაფერი და წინ ვიყურები… ბედნიერად … მშვიდად და კმაყოფილებით.. კმაყოფილი იმიტომ რომ ბედნიერი ვიყავი და ბედნიერად ვაგრძნობინე თავი… კმაყოფილ იმით რომ ყოველთვის ვემახსოვრები… ყოველთვის კარგად გაახსენდება ოთო… ყოველთვის როცა თავის ცხოვრებას გადახედავს სხვა ყველაფერთან ერთად გაახსენდება ორი თვე რომელიც ლამაზად და ბედნიერად გაატარა…
მე კი… ჯერ არასდროს არ დამითავრებია ასე ლამაზად არაფერი… არ მენანება არ წერთი წამი… არწერთი წუთი რომელიც მასთან გავატარე … ბედნიერი ვარ იმით რომ მქონდა ეს ყველაფერი… მყავდა ის … მიხარია და მისწორდება ყველაფერი ის რაც ამ ორი თვის განმავლობაში მქონდა… ბედნიერი ვარ ყველა იმ წამით … იმ კოცნით … იმ ჩახუტებით… იმ ღიმილით … იმ დაყრდნობით… იმ სიცილით… იმ საყვარლად ამოხვნეშებით …. იმ კივილით რომელიც მე მასში გამოვიწვიე… ბედნიერი ვარ იმით რომ მყავდა ის… ბედნიერი ვარ იმით, რომ ყველთვის ვემახსოვრები .. იმით რომ ბევრი მავნე ჩვევა ავკიდე.. ბედნიერი ვარ იმით რომ რაღაცეები ჩემს თავს გაახსენებს… რაღაცის მოსმენისას მე გავახსენდები.. ბედნიერი ვარ იმით, რომ ყველაფერი ასე ლამაზად დასრაულდა…
ყველა ადამიანს აქვს ბედნიერების უფლება… მაგრამ ზოგჯერ ადამიანები ვერ არიან ისე ძლიერები რომ მიიღონ თავიანთი ბედნიერება… ზოგჯერ ბედნიერება სულ რამოდენიმე წამი გრძელდება და უფრო ძლიერი და დაუვიწყარია ვიდრე წლების განმავლობაში მონოტონურად გაგრძელებული ბედნიერება. ზოგჯერ კი გარემო პირობების გამო მაშინ მთავრდება ყველაფერი როცა ყველაფერი იმაზე უკეთესი უნდა იყოს ვიდრე აქმადე იყო…
ყველაფერი მთავრდება …
მთავრდებით ჩვენც… და ის ბედნიერი წამებიც…
